آن زمان که با اندیشه ی خود عزم آشتی کنید ، سخن آغاز گیرد .

 و آن هنگام که تاب زیستن در خلوت دل از کف دهید ، زندگی در لب هایتان جاری شود. و صدا ، موسیقی دل نوازی است که بدان ، اوقات گذرانید و دل ، خوش دارید .

 اما به ترنم این گفتار ، پیوسته نیمی از اندیشه تان معصومانه مقتول گردد . که تفکر ، شاهین ملکوت است و در قفس کلام ، بال های خود را شاید که بگشاید ، اما پرواز نتواند .

جبران خلیل جبران